فيگوئروآ ( مترجم : غلام رضا سميعى )

134

سفرنامه دن گارسيا دسيلوا فيگوئروآ ( سفير اسپانيا در دربار شاه عباس اول ) ( فارسى )

خويش حكومت مىكرد . مردى با استعداد اما حيله‌گر و دسيسه‌كار بود و اين صفت شهرت او را به عنوان يك سرباز خوب تحت الشعاع قرار مىداد . ثروتى كه به چنگ آورده بود احترام و بيم ديگران را نسبت به وى برمىانگيخت اما در قلمرو ايالت فارس و لار مورد بغض و نفرت همگان بود . بعد از اين تعارفات و تشكرى كه سفير بمناسبت تشريفات روز پيش از وى به عمل آورد ، از عاليجناب اجازهء مرخصى خواست و رفت . زيرا ايرانيان در چنين ديدارها تشريفات كمى را رعايت مىكنند . آنها غالبا صبح به ديدن اشخاص مىروند تا بقاياى روز را به سرگرميهاى معمول خود كه ترتيب مجالس رقص و آواز يا شرابخوارگى و گفت و شنيد با يكديگر است بپردازند ، علىبيگ بسيار مقدس و پاىبند رعايت قوانين شرع اسلام بود و از نوشيدن شراب قويا خوددارى مىكرد . خانه‌اى كه سفير در آن سكونت كرد و باغ مجاور آن ، از عماراتى است كه به دستور شاه اسماعيل صفوى ساخته شده است . اين خانه اگرچه چندان بزرگ نيست و در زمين كوچكى ساخته شده است مجلل و زيباست . به شكل برجى ساخته شده و داراى سه طبقه است . براى رفتن به طبقات بالاى اين ساختمان ، همچون ديگر خانه‌هاى ايران ، از پلكانى تنگ و مارپيچ استفاده مىشود . عمارت ، طبق عادت ايرانيان و آنچه در سراسر آسيا معمول است از خارج داراى هيچگونه آرايشى نيست . در طبقهء دوم كه شامل بهترين و زيباترين اطاقهاست ، تالارى زيبا ساخته‌اند كه از برخى تالارهاى قصر پادشاهى مادريد بزرگ‌تر است . در وسط طاقى كه تالار را مىپوشاند گنبدى است . اين گنبد هيچگونه آرايشى ندارد جز آنكه با گچ سفيدكارى شده است و پنجره‌هائى شيشه‌اى روشنائى آن را تأمين مىكنند . در اين تالار و اطاقهاى ديگر همين طبقه تصوير چند زن به چشم مىخورد كه لباسهاى گشاد به سبك ايتاليائى بر تن دارند . مويشان بافته و بر سرشان گلهاى بسيار زده شده است . برخى از